Skrzyp Polny - Zioła-Leczą

Skrzyp Polny

Właściwości lecznicze:Skrzyp Polny

Ma właściwości moczopędne (co ma znaczenie przy stanach zapalnych dróg moczowych, przy chorobach serca, wątroby i kamicy nerkowej), remineralizujące i antydegeneracyjne (korzystnie działa na stan naczyń krwionośnych, narządów wewnętrznych, skóry, włosów, paznokci, kości), ściągające i hemostatyczne, hamuje wszelkie krwawienie, hemopoetyczne (krwiotwórcze; pobudza powstawanie czerwonych krwinek i hemoglobiny, sprzyja normalnej miesiączce), gojące. Świeże ziele jest bardziej aktywne i pobudza przemianę materii.

Wskazania lecznicze:

Wewnętrznie:

Skąpomocz, puchlina wodna, zapalenie pęcherza moczowego, infekcje nerkowe, białkomocz, dna, krwotok, krwioplucie, wymioty krwawe, krwiomocz, krwawienia z nosa, krwotok maciczny, biegunka bakteryjna, utrata soli mineralnych (np. odwapnienie), dolegliwości płucne i w początkowych stadiach gruźlicy, krzywica, tężyczka, astenia (ogólna słabość), złamania, uszkodzenia i rany kostne, niewydolność miesiączkowania, nadciśnienie tętnicze, miażdżyca (stwardnienie tętnic), choroby zwyrodnieniowe stawów (artroza), nerwowość, stany nowotworowe, wypadanie włosów (łysienie), padaczka (podawać drobno pokrojone suszone ziele skrzypu), środek poprawiający elastyczność i odporność naskórka tkanki łącznej i błon śluzowych, regulujący przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych, utrudniający zarazem odkładanie się w nich tłuszczów. Skrzyp poprawia aktywność hormonalną u ludzi starszych i jest skutecznym specyfikiem na skórę dla osób w podeszłym wieku o obniżonej ilości krzemu.

Zewnętrznie:

Rany, owrzodzenia nóg, nowotwór owrzodzony, afty (płukanie jamy ustnej przy stanach zapalnych), przemywanie ciężko gojących się ran i przy odmrożeniach. Pomaga w konsolidacji złamań kostnych, gdyż sprzyja przyswajaniu fosforu, który jest czynnikiem remineralizującym.
Rozpuszczona w wodzie krzemionka jest łatwo wchłaniana przez przewód pokarmowy i wydalana głównie z kałem, w mniejszym stopniu z moczem, w którym spełnia rolę jednego z ochronnych koloidów przeciwdziałających krystalizacji składników mineralnych w przewodach moczowych.

Skrzyp błotny jest zakazany do stosowania.

Skrzyp polny – Equisetum arvense

Surowcem jest ziele - Herba Equiseti
Skład chemiczny. Ściany komórkowe skrzypów są przesycone krzemionką – ok. 5-6%, rzadko 10%, która rozpuszcza się w wodzie i w alkoholu, czyli przechodzi do rozpuszczalnika i jest przy przyswajalna dla naszego organizmu.
Skrzyp ponadto zawiera flawonoidy - galuteolinę, ekwizetrynę, luteolinę, kwercetynę, izokwercytrynę, kemferol i apigeninę; saponiny ok. 3-5% (ekwizetoninę), indanonowce, 
kwas akonitynowy, kwas szczawiowy, kwas jabłkowy, karotenoidy, alkaloidy (nikotynę, trójmetoksypirydynę, palustrynę, palustrycynę), tiaminazynę czyli antyaneurynę, kwas kawowy,
garbniki i inne.

Wyciągi ze skrzypu działają moczopędnie, przeciwobrzękowo, odtruwająco, przeciwkamiczo 
(zapobiegają powstawaniu kamicy moczowej), przeciwmiażdżycowo, przeciwrakowo, lekko
żółciopędnie; uszczelniają i wzmacniają naczynia krwionośne, stabilizują błony komórkowe (wpływ przeciwwysiękowy), regulują przemianę materii, utrzymują prawidłową elastyczność skóry i błon
śluzowych, a przez to zapobiegają powstawaniu zmarszczek, zwiększają krzepliwość krwi, ułatwiają organizmowi przyswojenie wapnia; likwidują drobne krwawienia, wzbogacają organizm w niezbędną krzemionkę, jony K (potas) i Mg (magnez).

Wskazania: skąpomocz, obrzęki, gruźlica, choroby pęcherza moczowego, dróg moczowych i nerek (stany zapalne, krwawienia, (kamica), skaza dnawa (artretyzm), trądziki, żylaki, łuszczyca, rany, pryszcze, łojotok, reumatyzm, krwotoki z nosa (+ liść kasztanowca), nadmierne krwawienia menstruacyjne, ciąża, laktacja, podeszły wiek, profilaktyka, kaszel, zaburzenia przemiany materii, wszelkie choroby zakaźne, nieżyt jelit i żołądka, choroby wątroby, hemoroidy, kuracja odmładzająca, złamanie kości (fractura), zapalenie okostnej, wybroczyny na siatkówce, pękanie naczyń krwionośnych, teleangiektazje, rany, oparzenia, opryszczki, upławy, zapalenie przydatków, choroby błon śluzowych, stany zapalne spojówek i gałki ocznej, nadciśnienie, choroby uszu, krwawiączka, choroby paznokci i włosów, schorzenia dziąseł (krwawienia, stany zapalne), zatrucia.


 Inne nazwy: skrzyp kartoflany, krzemionka, jodełka, jedlinka, koński ogon, koński ogon polny,
chwoszczka, przęślica, świńskie orzechy, kostka, sosnka, przęsłka, strzępeczka.

Ze znanych na świecie 50 gatunków skrzypu w Polsce występuje tylko 9 gatunków tej rośliny, ale za leczniczy uważany jest wyłącznie skrzyp polny.

Surowcem leczniczym jest ziele skrzypu.

Ziele zawiera flawonoidy, saponiny, sole mineralne [ kobalt, mangan, żelazo, dużo rozpuszczalnych
związków krzemowych oraz potasu], kwasy organiczne [głównie krzemowy, szczawiowy, jabłkowy, askorbinowy], fitosterole, wit C, antywitamina B1, karotenoidy, garbniki i żywice.

Skrzyp, to oprócz widłaków, jedna z najstarszych na świecie roślin.
Skrzyp został odnaleziony w mogiłach kurhanowych – stanowił on pożywienie ludów pierwotnych.
Znany był też w starożytności.

W medycynie ludowej używano tego ziela [zwłaszcza w postaci odwaru] na gruźlicę, przy bronchicie, kamicy nerkowej, schorzeniach nerek i pęcherza.
Leczono nim też padaczkę, hamowano krwotoki z nosa i robiono z niego okłady na liszaje i egzemy.

Skrzyp ma działanie moczopędne, wzmacniające, krwiotwórcze, przeciwkrwotoczne, przeciwreumatyczne i pobudzające przemianę materii.

Stosowany bywa w schorzeniach dróg moczowych [kamica, zakażenie bakteryjne, mocznica], w gośćcu i niektórych chorobach skórnych spowodowanych złą przemianą materii.
Przyspiesza także tworzenie się tkanki łącznej w stanach pooperacyjnych.
Zaleca się go osobom starszym przy niedoborze krzemu i słabym pobieraniu wapna.
Używany bywa przy nadmiernych krwawieniach miesięcznych oraz krwotokach macicznych, żylakowych, płucnych i z nosa. Przydatny jest również dla kobiet ciężarnych.
Przy gruźlicy zwiększa apetyt, a przez to i wagę ciała, obniża gorączkę i zmniejsza nocne poty.

Zewnętrznie bywa stosowany w formie płukanek i przemywań w schorzeniach gardła, jamy ustnej, a nawet oczu oraz w postaci okładów przy liszajach i wrzodach.
W postaci kropli skrzyp stosuje się na wszelkie choroby skórne.

Wchodzi w skład Betagran, Reumogranu, Reumosan, Urogranu, Cardiosan, Urosanu, Pulmosanu, Betasol, Cholesolu, Fitolizyny.

W warunkach domowych używa się odwaru ze skrzypu głównie jako środka moczopędnego i poprawiającego przemianę materii.
Odwar: 1 łyżkę ziela na 1 szkl wody, gotuje się 10min, odcedza i pije po 0,5 szkl 3 razy dziennie między posiłkami.
Jako środek przeciwkrwotoczny można pić ten sam odwar – 1 szkl 3 razy dziennie.
Przy reumatyzmie, neuralgii, nadmiernym poceniu się nóg używa się do kąpieli odwarze 100g ziela na kilka litrów wody. Kąpiel taka nie powinna trwać dłużej niż 15-20min.
Przy silnych lub krwawych biegunkach można podawać nalewkę z 15-20g skrzypu zalanego na dłuższy
czas 1 litrem białego wina rano na czczo po 3 łyżki stołowe.
Dla lepszej przemiany materii można, w ramach kuracji wiosennej, stosować codziennie 3 łyżki świeżego soku.
Korzystne jest picie skrzypu przez osoby starsze, gdyż z wiekiem obniża się ilość krzemionki w
organizmie, co objawia się utratą jędrności skóry, elastyczności włosów i kruchością paznokci.

Uwaga: Przy dłuższym stosowaniu wewnętrznym skrzypu należy co tydzień robić trzydniowe przerwy, a porcje tego leku zmniejszać, ponieważ mógłby nastąpić w organizmie niedobór wit B1.

Odwar ze skrzypu można stosować na wzmocnienie włosów przy ich wypadaniu, kruchości, przy łupieżu oraz nadmiernym przetłuszczaniu – mycie i płukanie.
Skrzyp odtłuszcza cerę i leczy ze skłonności do wyprysków, trądzików i czyraków, a także ujędrnia zwiotczałą skórę i starzejącą się.
Nadaje się również do kąpieli stóp przy zbytnim poceniu się. Kąpiel w tym celu najlepiej brać wieczorem przed snem.

Nowoczesna fitoterapia potwierdza lecznicze właściwości skrzypu i jego wysoką skuteczność.

Skrzyp ma właściwości:
- moczopędne, co ma znaczenie przy stanach zapalnych dróg moczowych, przy chorobach serca, wątroby i kamicy moczowej;


- remineralizujące i antygenerujące – korzystnie działa na stan naczyń krwionośnych, narządów wewnętrznych, skóry, włosów, paznokci i kości’
- ściągające i hemostatyczne – hamuje wszelkie krwawienia hemopatyczne;
- krwiotwórcze – pobudza powstawanie czerwonych krwinek i hemoglobiny;
- ściągające

Świeże ziele jest bardziej aktywne i pobudza przemianę materii.

Skrzyp pobudza aktywność hormonalną u osób starszych i jest skutecznym specyfikiem na skórę dla osób w wieku podeszłym o obniżonej ilości krzemu.

Zewnętrznie przydatny jest na rany, owrzodzenia nóg, nowotwór owrzodzony, afty [głównie płukanie jamy ustnej przy stanach zapalnych], przemywania ciężko gojących się ran i odmrozinach.

Pomaga w konsolidacji złamań kostnych, gdyż sprzyja przyswajaniu fosforu, który jest czynnikiem remineralizującym.

Wywar: 10-20g na 1 litr wody, gotować 30min na wolnym ogniu. Dla dzieci stosować 1-2 łyżeczki
dziennie; dla dorosłych 260ml dziennie.

Nalewka skrzypowa – stosować 20-50 kropli 2 razy dziennie.

Zewnętrznie stosować wywar do kompresów lub obmywań ran, owrzodzeń nóg, nowotworów
owrzodzonych.

Uwaga: Przy dłuższym stosowaniu skrzypu np po miesiącu należy jednocześnie przyjmować
tabletki wit B1 po 3mg dziennie aż do ustąpienia objawów zapalenia wielonerwowego i
zmniejszenia tętna serca.

Ziele skrzypu wchodzi w skład granulatów Urogran, Reumogran, Betagran oraz mieszanek Cardiosan,
Urosan, Pulmosan i Reumosan; a wyciągi w skład pasty Fitolizyna i płynów Betasol i Cholesol.

Chcąc uzyskać odwapnienie w przypadku złogów reumatycznych, artretycznych, żylaków, miażdżycy, przerostu prostaty lub wzmocnić układ naczyń krwionośnych i płuc – należy gotować skrzyp w wodzie deszczowej lub w wodzie miękkiej co najmniej 30min.
W pozostałych potrzebach wystarczy skrzyp sparzyć.

Skrzyp ma zastosowanie jako zioło antyrakowe:
2 łyżki utartej huby brzozowej i 2 łyżki skrzypu gotować w 0,75 litra wody pod [przykryciem 15-20min. Popijać w ciągu dnia. Skrzyp jest pomocniczym lekiem przy chorobach nowotworowych.